สรุปสื่อ
แชร์
สรุปสำหรับสื่อ (PDF) — Ross Cline
หน้านี้ประกอบด้วย (1) จดหมายที่พร้อมส่งถึงนักข่าว (2) สรุปสำหรับสื่อ (3) ตัวอย่างที่มีเอกสารรองรับเพื่ออธิบาย “กระบวนการในทางปฏิบัติ” และ (4) บันทึกสำหรับการทบทวนของคณะกรรมการ/สถาบัน เอกสารประกอบทั้งหมดสามารถเข้าถึงได้ผ่านลิงก์เอกสาร
- นี่คืออะไร: ชุดข้อมูลสั้น ๆ สำหรับการตรวจสอบอย่างอิสระ (ไม่ใช่การรณรงค์)
- คุณจะพบอะไร: สรุปย่อ + ลิงก์ไปยังไฟล์ PDF ของศาล + ไทม์ไลน์ฉบับเต็ม
- วิธีใช้: เปิดดูส่วนต่าง ๆ ด้านล่าง แล้วใช้ลิงก์ PDF และลิงก์เอกสารตามความจำเป็น
จดหมายถึงนักข่าว คลิกเพื่อขยาย
เรียน [ชื่อนักข่าว / บรรณาธิการ],
ผมเป็นพลเมืองแคนาดาจากนิวบรันสวิก ผมอาศัยอยู่ในไต้หวันมากกว่า 15 ปี และดำเนินธุรกิจด้านการศึกษาอยู่ที่นั่น ผมติดต่อมาเพราะเชื่อว่ากรณีของผมอาจมีความสำคัญต่อสาธารณะ ในฐานะเรื่องราวของชาวแคนาดาในต่างแดน ความได้สัดส่วนของโทษในระบบยุติธรรมต่างประเทศ และขอบเขตการตอบสนองของแคนาดาเมื่อพลเมืองกล่าวอ้างถึงการละเมิดสิทธิในต่างประเทศ
เรื่องเริ่มจาก ข้อพิพาทการเช่าในทางแพ่ง ที่เกี่ยวข้องกับประเด็นด้านความปลอดภัย (ประตูที่ล็อกไม่ได้ ซึ่งขัดกับสัญญาเช่า) ในปี 2020 ระหว่างที่ความขัดแย้งทวีความรุนแรง ผมได้เผยแพร่บางส่วนของสัญญาเช่าทางออนไลน์เป็นเวลาหลายวันเพื่อขอคำแนะนำ ซึ่งนำไปสู่ ข้อกล่าวหาในคดีอาญา เกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลตามที่ถูกกล่าวอ้าง
แม้จะมีพยานฝ่ายจำเลยและมีคำวินิจฉัยทางแพ่งที่สนับสนุนจุดยืนของผมในประเด็นข้อพิพาทการเช่า ผมยังถูกตัดสินว่ามีความผิด และได้รับโทษ จำคุกหกเดือน (ถูกสั่งรอการลงโทษ แต่มีความเสี่ยงที่น่าเชื่อได้ว่าจะถูกบังคับใช้หากผมกลับไป) ตามคำแนะนำของทนาย ผมจึงออกจากไต้หวันอย่างกะทันหันเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจำคุก—สูญเสียบ้าน ธุรกิจ และชุมชนของผม
ความกังวลของผมไม่ใช่เพียงผลลัพธ์ แต่คือว่าโทษและกระบวนการนั้น ไม่สมส่วน และไม่สอดคล้องกับหลักคุ้มครองที่ไต้หวันได้แสดงเจตจำนงต่อสาธารณะภายใต้ กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ICCPR) (เช่น ความเป็นธรรมและความได้สัดส่วน) ซึ่งไต้หวันได้นำไปบูรณาการในกฎหมายภายใน แม้จะมีการอุทธรณ์และยื่นคำร้องในไต้หวัน รวมถึงการติดต่อผ่านช่องทางทางการทูตของแคนาดา ผมยังไม่เคยได้รับการพิจารณาอย่างเป็นสาระสำคัญต่อข้อกังวลเหล่านี้
สิ่งนี้นำไปสู่คำถามที่กว้างขึ้น: พลเมืองแคนาดามีช่องทางใดที่มีความหมายจริง ๆ เมื่อกล่าวอ้างถึงข้อกังวลระดับสิทธิ/สนธิสัญญาในต่างประเทศ—โดยเฉพาะเมื่อการเยียวยาในท้องถิ่นสิ้นสุดลง และการสนับสนุนในประเทศมีข้อจำกัด?
ผมไม่ได้ขอให้สนับสนุนฝ่ายใด—เพียงถามว่ากรณีนี้ควรได้รับการตรวจสอบเชิงสื่อหรือไม่ ผมสามารถจัดเตรียมเอกสารศาล ไทม์ไลน์โดยละเอียด และคำชี้แจงทางการที่เกี่ยวข้องซึ่งได้รับในปี 2025 พร้อมเอกสารสนับสนุนอื่น ๆ ผมยินดีให้สัมภาษณ์แบบเปิดเผยชื่อ
สรุปสำหรับสื่อ: /blogs/scam/media-brief
เอกสารครบชุดและไทม์ไลน์: /blogs/scam
ขอบคุณสำหรับเวลาและการพิจารณาของคุณ
ขอแสดงความนับถือ,
Ross Cline 柯受恩
rosscline.com
นิวบรันสวิก แคนาดา
+1 (506) 321-8659
iLearn.tw (เดิม — ไถจง ไต้หวัน)
สรุปสำหรับสื่อ คลิกเพื่อขยาย
สรุปสำหรับสื่อ — สำหรับนักข่าว
สรุป
หลังจากพำนักในไต้หวันอย่างชอบด้วยกฎหมายและดำเนินธุรกิจด้านการศึกษามานาน 15 ปี พลเมืองแคนาดา Ross Cline ถูกพิพากษาจำคุกหกเดือนจากข้อพิพาทการเช่า และต่อมาจึงออกจากประเทศตามคำแนะนำทางกฎหมาย
คดีเริ่มจากข้อพิพาททางแพ่งในปี 2020 เกี่ยวกับคุณลักษณะด้านความปลอดภัยที่สัญญากำหนด (ประตูที่ล็อกไม่ได้) ระหว่างสถานการณ์ที่ตึงเครียด Cline ได้เผยแพร่เอกสารสัญญาเช่าชั่วคราวเพื่อขอคำแนะนำ ซึ่งนำไปสู่ข้อกล่าวหาในคดีอาญาภายใต้กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของไต้หวัน แม้จะไม่พิสูจน์ได้ว่ามีความเสียหาย เจตนาร้าย หรือมีผู้เสียหายร้องทุกข์—และแม้ศาลจะยอมรับประเด็นทางแพ่งบางส่วน—คำพิพากษายังคงถูกยืนตาม
เอกสารโต้ตอบอย่างเป็นทางการจากหน่วยงานไต้หวันภายหลัง (เช่น คำชี้แจงของอัยการในปี 2025) ดูเหมือนจะไม่สอดคล้องกับฐานของคำพิพากษา ทำให้เกิดคำถามเรื่องความได้สัดส่วน ความเป็นธรรมเชิงกระบวนการ และการประยุกต์ใช้หลักคุ้มครองภายใต้ ICCPR ซึ่งไต้หวันได้บูรณาการไว้ในกฎหมายภายใน
ประเด็นสาธารณะ
คดีนี้ตั้งคำถามที่กว้างกว่าเรื่องของบุคคลหนึ่งคน:
- ความได้สัดส่วนของโทษอาญาต่อการกระทำที่ไม่มุ่งร้าย
- หลักประกันกระบวนการที่เป็นธรรมสำหรับผู้พำนักต่างชาติ
- การเข้าถึงช่องทางเยียวยาทางกฎหมายที่มีประสิทธิภาพ
- การบังคับใช้หลักคุ้มครองตาม ICCPR (เช่น หลักพิจารณาคดีที่เป็นธรรมและหลักความได้สัดส่วน) ภายในระบบไต้หวัน
- ช่องทางที่เป็นไปได้สำหรับชาวแคนาดาที่กล่าวอ้างถึงการละเมิดสิทธิในต่างประเทศ
Global Affairs Canada ปฏิเสธที่จะประเมินประเด็นในระดับสนธิสัญญาหรือสิทธิมนุษยชน โดยจัดประเภทว่าเป็นเพียง “เรื่องกฎหมายต่างประเทศ” เท่านั้น
ผลกระทบต่อชีวิต
- ถูกบีบให้ต้องออกจากไต้หวันหลังพำนัก 15 ปี
- สูญเสียธุรกิจและรายได้ (ศูนย์การศึกษาที่ให้บริการนักเรียนหลายร้อยคนต่อปี)
- แยกจากคู่ชีวิตระยะยาวและชุมชน
- ไม่สามารถกลับไปได้ต่อเนื่อง เนื่องจากเสี่ยงมีประวัติอาชญากรรม 5 ปี และความเสี่ยงถูกจำคุก 6 เดือน
เอกสาร: /blogs/scam
ตัวอย่างที่มีเอกสารรองรับ — กระบวนการในทางปฏิบัติ คลิกเพื่อขยาย
เหตุผลที่ผมเน้น “กระบวนการที่เป็นธรรมในทางปฏิบัติ” (ตัวอย่างที่เป็นรูปธรรม)
ข้อชี้แจงสำคัญ: ผู้คนสามารถและควรรายงานปัญหาความปลอดภัยสาธารณะ เส้นทางที่ปลอดภัยกว่ามักคือเริ่มจากช่องทางทางการก่อน (ตำรวจหากมีอันตรายเร่งด่วน; หน่วยงานที่อยู่อาศัย/อาคารสำหรับปัญหาโครงสร้างหรือความปลอดภัย) ทำเป็นลายลักษณ์อักษร พร้อมรูปถ่าย วันที่ และขอเลขคดีหรือคำตอบเป็นลายลักษณ์อักษร
ประเด็นของผมแคบกว่านั้น: ในกรณีของผม เมื่อข้อพิพาททวีความรุนแรง ผมรู้สึกราวกับว่าบริบทโดยรอบอาจถูกมองว่า “ไม่เกี่ยวข้อง” ขณะที่การกระทำที่โดดเดี่ยวหนึ่งอย่างที่ผมทำเมื่อหลายปีก่อนกลับกลายเป็นจุดโฟกัสหลักของผลกระทบ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ผมกลับไปย้ำเรื่อง ความได้สัดส่วน และ กระบวนการที่เป็นธรรมในทางปฏิบัติ (หลัก ICCPR): การตอบสนองควรสมเหตุสมผลเมื่อเทียบกับการกระทำ และบริบทควรมีความสำคัญ
ลำดับเหตุการณ์ที่มีเอกสารรองรับ (เท่าที่ผมอธิบายได้อย่างเป็นข้อเท็จจริง และตามที่ผมประสบมา):
- รายงานตำรวจ (สายโทรศัพท์): ผมไปแจ้งตำรวจเกี่ยวกับสายโทรศัพท์ที่มีลักษณะคุกคาม/คล้ายการแกล้งโทรเล่น ขณะนั้นผมเชื่อว่าเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก
- ความเข้าใจภายหลัง (ถ้อยคำในรายงาน): หลายเดือนต่อมา เมื่อผมได้รับและทำความเข้าใจถ้อยคำในรายงาน ผมเข้าใจว่าสายดังกล่าวไม่ได้ถูกบันทึกว่าเป็นสายจากคนแปลกหน้า แต่ถูกระบุในรายงานตำรวจว่าเป็นการโต้เถียงกับสามีของเจ้าของบ้านเกี่ยวกับประตูเหล็กม้วน (rolling metal gate) ขณะผมไปแจ้งความ ผมไม่เข้าใจเรื่องนี้ อีกทั้งผมก็ไม่ทราบว่าระหว่างที่ผมกำลังยื่นรายงาน ตำรวจจะติดต่อ “อีกฝ่าย” ด้วย; ต่อมาผมเข้าใจจากถ้อยคำในรายงานว่าเขาทำเช่นนั้นและบันทึกคำอธิบายนั้นไว้
- พฤติกรรมในวันไกล่เกลี่ย (ประสบการณ์ของผม): ระหว่างการบันทึกวิดีโอการไกล่เกลี่ยซึ่งผมอ้างถึงต่อสาธารณะว่า "เหตุการณ์ไกล่เกลี่ยอันน่าขัน" ผมจำเสียงของสามีเจ้าของบ้านได้และส่งสัญญาณให้เพื่อนที่นั่งข้าง ๆ พร้อมพูดว่า “คนนั้นแหละ” ทันทีหลังจากนั้น เขาตอบสนองด้วยการวางโทรศัพท์มือถือหลายเครื่อง (ประมาณเจ็ดเครื่อง) ลงบนโต๊ะ และยืนยันว่าผมสามารถโทรไปยังหมายเลขที่เกี่ยวข้องกับสายโทรศัพท์นั้นได้ และโทรศัพท์ของเขาจะไม่ดังเลย—ราวกับว่านี่เป็นหลักฐานที่เชื่อถือได้ต่อสิ่งที่เขากำลังอ้าง ผมไม่เห็นว่าสิ่งนั้นเป็นข้อพิสูจน์เชิงตรรกะว่าใครเป็นผู้โทรจริง ๆ ผมรับรู้พฤติกรรมโดยรวมของเขาในสถานการณ์นั้น (เช่น ทุบโต๊ะ ตะโกน บอกให้ผมออกจากไต้หวัน) ว่าเป็นการข่มขู่และทำให้ไม่สบายใจ ผมไม่ได้อ้างว่าสามารถพิสูจน์แรงจูงใจจากสิ่งนี้ได้; ผมเพียงบรรยายสิ่งที่ผมประสบและเหตุผลที่ผมเชื่อว่าควรประเมินบันทึกทั้งหมดในภาพรวม
- ประเด็นกว้างกว่า: การข่มขู่ ภัยคุกคามตามที่ผมเข้าใจ และประเด็นความปลอดภัยมีความสำคัญต่อผม—including ปฏิกิริยาของผมหลังได้พบตัวบุคคลที่ก้าวร้าวและแสดงออกอย่างรุนแรง ประกอบกับสถานการณ์ทางเข้าที่ไม่ปลอดภัย—แต่จุดสนใจทางกฎหมายและผลกระทบที่เปลี่ยนชีวิตกลับไปกระจุกอยู่แทบทั้งหมดที่การกระทำโดดเดี่ยวเพียงอย่างเดียว: การเผยแพร่บางส่วนของสัญญาเช่าทางออนไลน์ช่วงสั้น ๆ เมื่อหลายปีก่อน
ผมจะวางกรอบข้ออนุมานอย่างระมัดระวังอย่างไร: ในฐานะข้ออนุมานตามสามัญสำนึก การปฏิเสธที่เกิดขึ้นฉับพลัน รายละเอียดมากเกินไป และไม่ตอบตรงประเด็น ต่อถ้อยคำคลุมเครือ (“คนนั้นแหละ”) อาจถูกมองว่าเป็นการปฏิเสธแบบสมัครใจ/เชิงป้องกันล่วงหน้า ในการเขียนอย่างเป็นทางการ มักอธิบายอย่างระมัดระวังว่าเป็นพฤติกรรมที่ อาจสอดคล้องกับข้ออนุมาน “การสำนึกผิดหรือรู้สึกว่าตนมีส่วนเกี่ยวข้อง” (consciousness of guilt)—โดยไม่กล่าวอ้างว่ามันพิสูจน์อะไรได้ด้วยตัวมันเอง ผมยกประเด็นนี้เพียงในฐานะส่วนหนึ่งของบริบทโดยรวม และเพื่ออธิบายว่าทำไมผมจึงเชื่อว่าผู้ตรวจสอบอิสระควรพิจารณาบันทึกทั้งหมด
ทำไมจึงมีคุณค่าข่าว: ช่วยอธิบายว่าทำไมผมยังคงยกประเด็นเรื่องความกลัว การถูกกดดัน/บีบบังคับ (duress) และความจำเป็น (necessity) ว่าเป็นบริบทที่เกี่ยวข้อง เมื่อมีพยานหลายรายและบริบทโดยรอบจำนวนมาก แต่ผลลัพธ์ในทางปฏิบัติกลับไปกระจุกอยู่แทบทั้งหมดที่การกระทำเล็ก ๆ แบบจำกัดเวลาเพียงอย่างเดียว ก็สมเหตุสมผลที่จะอธิบายประสบการณ์นี้ว่าเป็น การพิจารณาแบบเลือกสรรในทางปฏิบัติ—แม้จะมีผู้โต้แย้งเรื่องความเกี่ยวข้องทางเทคนิคทางกฎหมาย ประเด็นคือ ระบบสามารถลงโทษที่ทำลายชีวิตต่อการกระทำเล็ก ๆ ที่โดดเดี่ยว ขณะปฏิบัติต่อบริบทโดยรอบที่ร้ายแรงว่าไม่เกี่ยวข้อง—และยังอ้างได้ว่ามีความได้สัดส่วนและเป็นธรรมในทางปฏิบัติหรือไม่
หมายเหตุ: ส่วนนี้ไม่ได้เสนอเป็นข้อสรุปเด็ดขาดเกี่ยวกับเจตนาของใคร เป็นเพียงตัวอย่างเพื่ออธิบายว่าทำไมผมจึงเชื่อว่าผู้ตรวจสอบอิสระควรทดสอบบันทึกทั้งหมดกับหลักความได้สัดส่วนและหลักกระบวนการที่เป็นธรรม (ICCPR) แทนที่จะประเมินคดีนี้เป็นการกระทำโดดเดี่ยวเพียงอย่างเดียว
เอกสารครบชุดและไทม์ไลน์: /blogs/scam
บันทึกสำหรับการทบทวนของคณะกรรมการ คลิกเพื่อขยาย
บันทึกสำหรับการทบทวนของคณะกรรมการ
เรื่อง: ข้อกังวลเรื่องความคาดการณ์ได้ทางกฎหมายและความได้สัดส่วน ที่ส่งผลต่อผู้พำนักระยะยาวชาวแคนาดาในไต้หวัน
ผู้ยื่น: Ross Cline (พลเมืองแคนาดา)
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2026
ภูมิหลัง
ผมเป็นพลเมืองแคนาดาที่อาศัย ทำงาน และดำเนินธุรกิจในไต้หวันมากกว่า 15 ปี ตลอดช่วงเวลาดังกล่าว ผมพำนักโดยชอบด้วยกฎหมาย ปฏิบัติตามกฎระเบียบท้องถิ่น และสร้างความสัมพันธ์ทางวิชาชีพและชุมชนอย่างยาวนาน
ประเด็น
หลังจากกระบวนการทางกฎหมายที่ยืดเยื้อเกี่ยวกับข้อพิพาทการเช่าในประเด็นด้านความปลอดภัย กระบวนการในศาลนำไปสู่โทษทางอาญาที่ท้ายที่สุดบีบให้ผมต้องออกจากไต้หวัน
เรื่องเริ่มในปี 2020 เมื่อการเผยแพร่สัญญาเช่าทางออนไลน์ช่วงสั้น ๆ (เพื่อขอคำแนะนำ) นำไปสู่ข้อกล่าวหาภายใต้กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล แม้จะไม่มีการพิสูจน์ว่ามีความเสียหายหรือเจตนาร้าย ต่อมามีคำชี้แจงทางการที่ดูเหมือนจะไม่สอดคล้องกับฐานของคำพิพากษา
คดีนี้ก่อให้เกิดข้อกังวลเกี่ยวกับ:
- ความได้สัดส่วนของโทษ
- ความเป็นธรรมเชิงกระบวนการ
- ความสอดคล้องของข้อค้นพบอย่างเป็นทางการ
- การมีอยู่ของกลไกการทบทวนที่มีประสิทธิภาพ
เอกสารนี้ไม่ได้มีเจตนาท้าทายอธิปไตยทางกฎหมายของไต้หวัน หรือรื้อฟื้นคดีในศาล แต่เสนอกรณีที่มีเอกสารรองรับ ซึ่งอาจตั้งคำถามกว้างขึ้นเกี่ยวกับความคาดการณ์ได้ทางกฎหมายสำหรับผู้พำนักต่างชาติระยะยาวและผู้ประกอบการ
เอกสาร
บันทึกคดีฉบับสมบูรณ์เผยแพร่สาธารณะ และรวมถึง:
- คำพิพากษาศาล
- เอกสารโต้ตอบอย่างเป็นทางการ
- บันทึกการพิจารณาและคำถอดความ
- วัสดุพยานประกอบอื่น ๆ
เอกสารทั้งหมดพร้อมให้ตรวจสอบอย่างอิสระ:
/blogs/scam
สามารถจัดเตรียมเอกสารเพิ่มเติมได้ตามคำขอ
ความเกี่ยวข้องในวงกว้าง
ความคาดการณ์ได้ทางกฎหมาย ความได้สัดส่วน และความโปร่งใสเชิงกระบวนการ เป็นปัจจัยสำคัญสำหรับผู้พำนักต่างชาติ ผู้ประกอบการ และนักลงทุนในการตัดสินใจว่าจะอาศัยหรือดำเนินกิจการที่ใด กรณีที่ก่อให้เกิดข้อกังวลที่น่าเชื่อในด้านเหล่านี้ แม้จะเกิดจากสถานการณ์เฉพาะบุคคล ก็อาจกระทบความเชื่อมั่นต่อสภาพแวดล้อมทางกฎหมาย และอาจมีผลต่อความสัมพันธ์ทางธุรกิจและการลงทุนระหว่างแคนาดาและไต้หวัน
ผลลัพธ์ที่ขอ
ผมขออย่างเคารพให้:
- คำแนะนำว่าองค์กรมีขั้นตอนสำหรับทบทวนกรณีที่กระทบความเชื่อมั่นของผู้พำนักต่างชาติ/ธุรกิจหรือไม่
- การชี้ช่องทางไปยังหน่วยงานหรือช่องทางการทบทวนที่เหมาะสม
- การรับทราบว่าข้อกังวลลักษณะนี้อาจมีความเกี่ยวข้องกว้างต่อสภาพแวดล้อมธุรกิจและการลงทุนหรือไม่
- โอกาสในการพูดคุยเพิ่มเติมหากเห็นสมควร
วัตถุประสงค์
วัตถุประสงค์ของผมคือการขอการทบทวนอย่างสร้างสรรค์ ความชัดเจนเชิงสถาบัน และการแก้ไขอย่างรับผิดชอบผ่านช่องทางที่เหมาะสม
Ross Cline
พลเมืองแคนาดา
อดีตผู้พำนักในไต้หวัน (15+ ปี)
นิวบรันสวิก แคนาดา
+1 (506) 321-8659
ross@rosscline.com
