نامه‌ای از یک کانادایی تبعید شده از خانه‌اش در Taiwan

عزیز مقام دولتی کانادایی در Ottawa,

من وکیل نیستم. من شخصیت سیاسی نیستم. من فقط یک کانادایی هستم که زندگی‌اش توسط سیستمی که زمانی به آن اعتماد داشت拆 شده است.

من اولین بار در سن十八 به Taiwan رفتم. نه به عنوان گردشگر به آنجا رفتم. به آنجا رفتم تا زندگی کنم. پانزده سال بعد, Taiwan هنوز خانه‌ام بود. من آنجا کسب‌وکاری ساختم. جامعه‌ای ساختم. روابطی ساختم که برایم عمیقا مهم بودند. به Taiwan به عنوان جایی که توسط انصاف و قانون حاکم است اعتقاد داشتم, و آن را زندگی‌ام کردم.

آنچه در نهایت آن زندگی را نابود کرد, به عنوان اختلاف قانونی شروع نشد. به عنوان یک حادثه ایمنی ترسناک شروع شد.

یک دروازه فلزی سنگین غلتکی در اقامتگاهم کوتاهی بعد از اینکه به من گفته شد تعمیر شده, شکست. به طریقی فرو ریخت که به راحتی می‌توانست کسی را بکشد. تلویزیون ملی تایوانی حادثه را پوشش داد, و یک پزشک که در هوا مصاحبه شد, گفت که دروازه‌های این نوع می‌توانند بیش از یک تن وزن داشته باشند و برای هر کسی زیر آنها کشنده باشند.

پس از اینکه این اتفاق افتاد, برای هفته‌ها بدون درب امن سطح خیابان گذاشته شدم. وسایلم افشا شده بود. در خانه خودم احساس امنیت نمی‌کردم.

چون نمی‌توانم چینی بخوانم, قرارداد اجاره‌ام را عمومی به اشتراک گذاشتم در تلاش برای نشان دادن اینکه صاحبخانه مسئول نگهداری دروازه بود. نیت من افشای اطلاعات شخصی نبود. نیت من بازیابی ایمنی اساسی بود.

وقتی به من گفته شد سند را حذف کنم, فورا عذرخواهی کردم و آن را پایین آوردم.

چهار سال بعد, حالا خودم را عملا از Taiwan تبعید شده می‌یابم و با حکم شش ماه زندان برای "اشتراک اطلاعات شخصی" روبرو هستم.

در هیچ نقطه‌ای سیستم با سیاق معنادار درگیر نشد: که من سعی داشتم از یک خطر تهدیدکننده زندگی جلوگیری کنم.

در طول این مصیبت, به باورم ادامه دادم که عقل پیروز خواهد شد. در عوض, یک فرآیند قانونی تجربه کردم که توضیح من با شک درمان شد و جایی که عدم تعادل قدرت بین یک ساکن خارجی و سیستم محلی غالب شد.

می‌خواهم کانادایی‌ها چیزی را بفهمند که توضیح آن خیلی سخت است مگر اینکه آن را زندگی کرده باشید.

بیش از 50,000 کانادایی در حال حاضر در Taiwan اقامت دارند. بسیاری از آنها اعتقاد دارند که توسط همان فرضیات که در خانه حمل می‌کنند محافظت می‌شوند: که شواهد عادلانه درمان می‌شود, که نگرانی‌های ایمنی جدی گرفته می‌شود, و که خارجی‌ها سیستماتیک معیوب نمی‌شوند.

اما وقتی چیزی اشتباه می‌شود — تصادف ترافیکی, اختلاف اجاره, سوء تفاهم — تجربه می‌تواند برای یک خارجی عميقا متفاوت باشد. موقعیت‌هایی که معمولا مستقیم هستند می‌توانند مبهم, خصمانه, و عمیقا ناپایدار شوند.

آنچه برای من اتفاق افتاد, ظلم نظری نبود.拆 آهسته زندگی‌ام بود.

من یک پسر خوانده در Taiwan دارم. از تولد کمک کردم تا بزرگ شود. او حالا هفت ساله است, و من قبلا یک سال کامل از زندگی‌اش را از دست داده‌ام. او را از طریق صفحه نمایش تماشا می‌کنم. من آنجا برای تکالیف, تولد, روتین خواب — اعمال کوچک روزانه که کودک را ایمن احساس می‌کند. حالا من صدایی در تلفن در منطقه زمانی دیگر هستم.

همچنین اخیرا با شریک هشت ساله‌ام خداحافظی کردم در حالی که او را به فرودگاه می‌بردم. زندگی ما اطراف Taiwan ساخته شده بود. Canada هرگز برنامه نبود.

از هیچ کسی نمی‌خواهم ناممکن را حل کند. از چیزی بسیار ساده‌تر می‌خواهم:

که کسی در Canada بفهمد که این چه به یک شخص کرده است.

که تجربیات کانادایی‌ها در خارج از کشور وقتی ناخوشایند یا ناراحت‌کننده هستند, به آرامی نادیده گرفته نشوند.

که هزاران کانادایی که در حال حاضر در Taiwan زندگی می‌کنند, آگاه شوند که اختلافات مربوط به ایمنی, مسکن, یا حوادث می‌توانند به عواقب تغییر دهنده زندگی escalates.

رنج من حالا در سال‌ها اندازه‌گیری می‌شود. نباید نامرئی باشد.

اطلاعات بیشتر و مستندات می‌توان在这里 یافت:
https://rosscline.com/scam

از اینکه وقت گذاشتید این را بخوانید سپاسگزارم.

با احترام,

Ross Cline 柯受恩
rosscline.com
New Brunswick, Canada
+1 (506) 321-8659
iLearn.tw
Taichung, Taiwan