ចុះផ្សាយក្នុង The Quoddy Tides៖ “Lost in Translation”
ចែករំលែក
កាលពីថ្ងៃសុក្រ ទី 13 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2026 កាសែត The Quoddy Tides បានចុះផ្សាយលិខិតរបស់ខ្ញុំជូនចាងហ្វាង ក្រោមចំណងជើងដែលកាសែតដាក់ដោយខ្លួនឯង៖ Lost in Translation («បាត់បង់ក្នុងការបកប្រែ»)។ លិខិតចាប់ផ្តើមនៅទំព័រលិខិតអ្នកអាន ហើយបញ្ចប់នៅផ្នែកខាងលើនៃទំព័រ 5។
The Quoddy Tides បោះពុម្ពនៅ Eastport រដ្ឋ Maine នៅថ្ងៃសុក្រទីពីរ និងទីបួននៃខែនីមួយៗ ដូចដែលធ្លាប់ធ្វើតាំងពីឆ្នាំ 1968 មក។ ទំព័ររបស់វារាយការណ៍ពីសងខាងឈូងសមុទ្រ៖ Eastport និង Lubec នៅរដ្ឋ Maine ព្រមទាំង Deer Island, Campobello និង Grand Manan នៅខេត្ត New Brunswick។ នេះជាកាសែតដែលកោះរបស់ខ្ញុំអាន ហើយគ្មានកន្លែងណាដែលខ្ញុំចង់ឱ្យលិខិតនេះបានចុះផ្សាយជាលើកដំបូងជាងទីនេះទេ។
គួរផ្តល់កិត្តិយសដល់អ្នកដែលសមនឹងទទួល។ The Quoddy Tides ជាកាសែតដំបូងគេនៅជិតស្រុកកំណើតដែលចុះផ្សាយរឿងនេះ ហើយរហូតមកដល់ពេលនេះ ជាកាសែតតែមួយគត់។ ខ្ញុំបានសរសេរទៅការិយាល័យនិពន្ធព័ត៌មាននានានៅកាណាដា តាំងពីខែមករា ឆ្នាំ 2025 គឺបីសប្តាហ៍ក្រោយពេលខ្ញុំត្រឡប់មកផ្ទះ។ កាសែតដែលបានទុកកន្លែងឱ្យ គឺកាសែតនៅខាងអាមេរិកនៃព្រំដែន ហើយវាទុកកន្លែងនោះសម្រាប់លិខិតរបស់អ្នក Deer Island ម្នាក់។ ខ្ញុំយល់ថារឿងនេះគួរឱ្យរំភើបចិត្ត ហើយក៏បង្ហាញអ្វីមួយផងដែរ។ គ្មានការិយាល័យនិពន្ធណាជំពាក់រឿងផ្សាយដល់នរណាម្នាក់ឡើយ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងចងចាំថាកាសែតណាបានឆ្លើយយល់ព្រមមុនគេ។ សូមអរគុណចាងហ្វាង និងអ្នកទាំងអស់គ្នានៅទីនោះ។
លិខិតនេះមានតែនៅក្នុងកាសែតបោះពុម្ពប៉ុណ្ណោះ។ គេហទំព័ររបស់កាសែតផ្សាយតែព័ត៌មានទំព័រមុខ មិនផ្សាយលិខិតអ្នកអានទេ។ ដូច្នេះ នេះគឺទំព័រកាសែតផ្ទាល់ ហើយខាងក្រោមគឺពាក្យដដែលនោះ រៀបចំឱ្យងាយអាន។

ក្រោយមក និពន្ធនាយកនៃ The Quoddy Tides បានផ្ញើទំព័រទី 5 នៃលេខនោះ ដែលជាកន្លែងលិខិតបញ្ចប់ មកឱ្យខ្ញុំ ហើយបានអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំផ្សាយវានៅទីនេះ ដោយបញ្ជាក់ប្រភពពី The Quoddy Tides។
ទំព័រទី 5 ដូចដែលបានបោះពុម្ព (PDF)
លិខិតដូចដែលបានបោះពុម្ព
LOST IN TRANSLATION («បាត់បង់ក្នុងការបកប្រែ»)
ជូនចំពោះចាងហ្វាង៖
Deer Island មាននៅក្នុងទំព័រកាសែតរបស់លោកស្ទើររាល់សប្តាហ៍ ដូច្នេះខ្ញុំនឹងនិយាយខ្លីអំពីថាខ្ញុំជានរណា ហើយនិយាយវែងអំពីអ្វីដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បាន។ ខ្ញុំជាអ្នក Deer Island ហើយនេះជារឿងអំពីឯកសាររបស់រដ្ឋាភិបាលពីរ និងបុរសម្នាក់ដែលនៅពេលនេះ មិនអាចធ្វើការនៅកន្លែងណាមួយក្នុងចំណោមកន្លែងទាំងពីរដែលគាត់ហៅថាផ្ទះបានឡើយ។
អង្គហេតុ តាមលំដាប់ដែលបានកើតឡើង។ ខ្ញុំមកពី Calders Head នៅលើ Deer Island។ ខ្ញុំរស់នៅទីក្រុងតៃជុង តៃវ៉ាន់ អស់រយៈពេល 15 ឆ្នាំ ហើយបានគ្រប់គ្រងសាលាភាសាអង់គ្លេសដែលខ្ញុំបង្កើតនៅទីនោះ។ ខ្ញុំត្រូវបានជំនុំជម្រះក្រោមច្បាប់ការពារទិន្នន័យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់តៃវ៉ាន់ អស់រយៈពេលបួនឆ្នាំ ឆ្លងកាត់តុលាការបីជាន់ រហូតដល់សាលដីកាស្ថាពររបស់តុលាការកំពូលនៅខែតុលា ឆ្នាំ 2024។ គ្មានឯកសារណាមួយក្នុងនីតិវិធីត្រូវបានបកប្រែជូនខ្ញុំទេ។ សវនាការខ្លះធ្វើឡើងដោយគ្មានអ្នកបកប្រែផ្ទាល់មាត់សោះ ហើយនៅសវនាការផ្សេងទៀត អ្នកដែលបានស្បថជាអ្នកបកប្រែ បានបកប្រែ តាមការរៀបរាប់របស់ខ្ញុំ តែមួយផ្នែកតូចនៃអ្វីដែលគេបាននិយាយ។ នៅសាលាដំបូង ខ្ញុំមានមេធាវីជំនួយផ្នែកច្បាប់ ដែលមិនបានបកប្រែ ហើយនៅថ្នាក់ឧទ្ធរណ៍ ខ្ញុំគ្មានមេធាវីទេ។ ការិយាល័យអយ្យការកំពូលរបស់តៃវ៉ាន់បានបដិសេធពីរដងមិនបើកសំណុំរឿងឡើងវិញ នៅខែធ្នូ ឆ្នាំ 2025 និងខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2026 លិខិតទាំងពីរមិនបានជំទាស់ចំណុចណាមួយខាងលើឡើយ ហើយលិខិតទីពីរបានថា ការប្រើ ឬមិនប្រើអ្នកបកប្រែ មិនធ្វើឱ្យលទ្ធផលខុសគ្នាទេ។ ដីកាកោះដែលបញ្ជាឱ្យខ្ញុំទៅបង្ហាញខ្លួនដើម្បីអនុវត្តទោស មានបន្ទាត់បោះពុម្ពមួយ៖ ប្រសិនបើអ្នកមិនចេះអានភាសាចិន សូមនាំអ្នកបកប្រែរបស់អ្នកមកដោយខ្លួនឯង។ ខ្ញុំកំពុងបន្តរឿងក្តីនោះតាមផ្លូវដែលច្បាប់តៃវ៉ាន់កំណត់ ហើយខ្ញុំមិនសុំអ្វីពីអ្នកអានរបស់លោកអំពីរឿងនេះទេ។
ចំណែករបស់អូតាវ៉ាក៏មាននៅលើក្រដាសដែរ។ ខ្ញុំបានសរសេរទៅ Global Affairs Canada អស់រយៈពេលពីរឆ្នាំ។ នៅខែតុលា ក្រោមច្បាប់ Privacy Act ខ្ញុំបានទទួលសំណុំឯកសារកុងស៊ុលរបស់ខ្ញុំ ចំនួន 551 ទំព័រ។ វាបង្ហាញថាការិយាល័យកាណាដានៅតៃប៉ិបានសួរទីស្នាក់ការកណ្តាលជាលាយលក្ខណ៍អក្សរថា តើករណីរបស់ខ្ញុំជាការបដិសេធយុត្តិធម៌ដែរឬទេ ហើយតើការិយាល័យគួរចាត់វិធានការដែរឬទេ ទីស្នាក់ការកណ្តាលបានឆ្លើយថាខ្លួន «មិនស្ថិតក្នុងឋានៈអាចកំណត់បាន» ហើយក្រសួងបានកត់ត្រាខ្ញុំថាជា «អ្នកសរសេរលិខិតច្រើន» រួចឈប់ឆ្លើយ។ វាក៏បង្ហាញដែរថា សមាជិកសភារបស់ខ្ញុំ John Williamson បានសរសេរទៅរដ្ឋមន្ត្រីនៅខែមិថុនា ឆ្នាំ 2025 និងម្តងទៀតនៅខែវិច្ឆិកា ហើយបុគ្គលិករបស់ក្រសួងផ្ទាល់បានកត់សម្គាល់នៅខែធ្នូថា គាត់មិនទាន់បានទទួលចម្លើយទេ។ សំណុំឯកសារត្រូវបានបិទនៅខែមីនា ឆ្នាំ 2026 ដោយគ្មានហេតុផល និងគ្មានកន្លែងណាសម្រាប់ប្តឹងតវ៉ា។
បន្ទាប់មកគឺផ្នែកដែលជារឿងរបស់ New Brunswick។ ខ្ញុំបានត្រឡប់មកផ្ទះនៅខែធ្នូ ឆ្នាំ 2024 ក្នុងអាយុ 44 ឆ្នាំ ហើយបានចំណាយពេល 20 ខែនៅទីនេះ។ ការបង្រៀនក្នុងថ្នាក់ម្ភៃឆ្នាំ មិនសមនឹងទម្រង់បែបបទណា ប្រភេទណា ឬការវាយតម្លៃណាមួយឡើយ។ នៅការិយាល័យការងារ ខ្ញុំបានស្នើសុំការបណ្តុះបណ្តាលឡើងវិញ ហើយគេប្រាប់ថា 180 ថ្ងៃគ្មានការងារធ្វើគឺជារឿងធម្មតា ហើយថាខ្ញុំត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការស្ម័គ្រចិត្ត។ នៅខែតុលា ការិយាល័យផ្តល់វិញ្ញាបនបត្រគ្រូបង្រៀនរបស់ខេត្តបានបញ្ជាក់ជាលាយលក្ខណ៍អក្សរថា បទពិសោធន៍បង្រៀនពីខាងក្រៅត្រូវបានរាប់តែសម្រាប់គោលបំណងប្រាក់ខែប៉ុណ្ណោះ ហើយរាប់តែក្រោយពេលមានវិញ្ញាបនបត្ររួច វិញ្ញាបនបត្រជំនាញ Red Seal ត្រូវបានរាប់សម្រាប់ការចូលតាមគោលនយោបាយរបស់ខេត្តផ្ទាល់ ប៉ុន្តែអាជីពជាគ្រូបង្រៀនមិនត្រូវបានរាប់ទេ។ សេវាតាំងទីលំនៅ និងសេវាភ្ជាប់ស្ពានដែលបានផ្តល់មូលនិធិនៅក្នុងខេត្តសម្រាប់អ្នកមកថ្មី មិនរាប់បញ្ចូលពលរដ្ឋកាណាដា តាមវិធាន។ ខ្ញុំបានរស់ដោយជំនួយសង្គម។ នៅខែសីហា ខ្ញុំបានទទួលការងារបង្រៀននៅភ្នំពេញ ប្រទេសកម្ពុជា នៅសាលាមត្តេយ្យមួយ និងសាលារៀនមួយ ហើយខ្ញុំកំពុងបញ្ចប់សញ្ញាបត្ររបស់ខ្ញុំនៅ University of New Brunswick ពីទីនោះ។ គ្មានអ្វីក្នុងចំណោមនេះជាការចោទប្រកាន់លើបុគ្គល ឬការិយាល័យណាមួយឡើយ គោលនយោបាយទាំងនោះត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយ ហើយខ្ញុំនឹងផ្ញើលិខិតទាំងនោះជូនលោក។
ហេតុអ្វីបានជាវាជាព័ត៌មាននៅពេលនេះ? នៅថ្ងៃសុក្រ ទី 13 ខែវិច្ឆិកា ម៉ោង 12 តាមម៉ោងទីក្រុងឡុងដ៍ The Translation Podcast ដែលជាកម្មវិធីសម្រាប់អ្នកបកប្រែផ្ទាល់មាត់ និងអ្នកបកប្រែឯកសារអាជីព នឹងចាក់ផ្សាយជាលើកដំបូងនូវការសន្ទនាកន្លះម៉ោងជាមួយខ្ញុំអំពីពាក់កណ្តាលរឿងនៅតៃវ៉ាន់។ Jurist ដែលជាសេវាព័ត៌មានច្បាប់របស់មហាវិទ្យាល័យនីតិសាស្ត្រនៃ University of Pittsburgh បានចុះផ្សាយរឿងរ៉ាវរបស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃទី 29 ខែកញ្ញា។ ញត្តិអេឡិចត្រូនិកមួយទៅសភាតំណាងរាស្ត្រ គឺ e-7910 ដែលស្នើសុំរដ្ឋាភិបាលកាណាដាឱ្យមានស្តង់ដារសេវាកុងស៊ុលដែលផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ ហេតុផលជាលាយលក្ខណ៍អក្សរនៅពេលបិទសំណុំឯកសារ និងការពិនិត្យឡើងវិញដោយឯករាជ្យលើការបិទសំណុំឯកសារ កំពុងស្ថិតក្នុងដំណើរការរបស់សភា ដោយមានលោក Williamson ជាអ្នកឧបត្ថម្ភ។ ចម្លើយចំពោះសំណើសុំព័ត៌មានរបស់ខ្ញុំទៅខេត្ត អំពីការផ្តល់វិញ្ញាបនបត្រគ្រូបង្រៀន និងមុខតំណែងគ្រូបង្ហាត់ដែលបានផ្តល់មូលនិធិពីថវិកាតាំងទីលំនៅ ដល់កំណត់នៅថ្ងៃទី 12 និង 17 ខែវិច្ឆិកា ហើយខ្ញុំនឹងចែករំលែកនៅពេលដែលវាមកដល់។
ដោយសារអ្នកអានអាចឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីខ្ញុំនៅតែតោងជាប់នឹងចំណុចលម្អិតនៃនីតិវិធី៖ តៃជុងធ្លាប់ជាផ្ទះរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមានកូនធម៌ម្នាក់នៅទីនោះ ដែលខ្ញុំមិនបានជួបអស់ពីរឆ្នាំហើយ និងមិត្តភក្តិដែលរាប់ខ្ញុំជាគ្រួសារ។ ខ្ញុំចង់ទៅផ្ទះ ហើយខ្ញុំមិនចង់ទៅផ្ទះទាំងកាន់សាលក្រមដែលខ្ញុំអានមិនចេញ និងដែលគ្មាននរណាធ្លាប់បកប្រែឱ្យខ្ញុំឡើយ។ ហើយ Deer Island ក៏ជាផ្ទះរបស់ខ្ញុំដែរ ហើយខ្ញុំចង់អាចធ្វើការនៅទីនោះបាន។
Ross Cline
Deer Island
Taichung, Taiwan
អ្វីដែលកាសែតគ្មានកន្លែងសម្រាប់ចុះ
បន្ទាត់ចុងក្រោយនៃលិខិតដូចដែលខ្ញុំបានផ្ញើ ត្រូវបានកាត់ចេញដោយសារខ្វះកន្លែង ដែលជាសិទ្ធិសម្រេចរបស់ចាងហ្វាង។ បន្ទាត់ទាំងនោះប្រាប់ថាឯកសារនៅឯណា និងរឿងពីរដែលខ្ញុំនិយាយក្នុងលិខិតគ្រប់ច្បាប់៖
- ឯកសារគ្រប់សន្លឹកដែលនៅពីក្រោយលិខិតនេះ មានលិបិក្រមជាភាសាចិន និងភាសាអង់គ្លេស នៅ iLearn.tw/newsbrief ហើយផ្នែកខាងកាណាដានៅ rosscline.com/pages/press។
- លិខិតឆ្លើយឆ្លងរបស់ខ្ញុំត្រូវបានព្រាងដោយមានជំនួយពី AI ចេញពីឯកសារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំពិនិត្យអង្គហេតុនីមួយៗដោយខ្លួនឯង។
- នៅឆ្នាំ 2025 ខ្ញុំបានពឹងផ្អែកជាសាធារណៈលើការបកប្រែខុសនៃលិខិតផ្លូវការមួយ ហើយខ្ញុំបានកែតម្រូវកំណត់ត្រាក្រោយពេលទទួលបានការបំភ្លឺជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ។
ការសន្យាពីរក្នុងលិខិតឥឡូវនេះដល់ណាហើយ
គិតត្រឹមថ្ងៃទី 17 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2026៖
ញត្តិ។ ញត្តិ e-7910 បានឆ្លងផុតការពិនិត្យរបស់ Clerk of Petitions នៃសភាតំណាងរាស្ត្រនៅថ្ងៃទី 16 ខែវិច្ឆិកា ហើយឥឡូវកំពុងត្រូវបានបកប្រែ។ វាមិនទាន់បើកឱ្យចុះហត្ថលេខានៅឡើយទេ។ នៅថ្ងៃដែលវាបើក តំណនឹងមាននៅលើទំព័រនេះ និងនៅលើសេចក្តីសង្ខេបព័ត៌មាន។
ចម្លើយរបស់ខេត្ត។ លិខិតនិយាយថាខ្ញុំនឹងចែករំលែកនៅពេលវាមកដល់។ ខ្លះបានមកដល់ហើយ ខ្លះទៀតមិនទាន់។ នៅថ្ងៃទី 10 ខែវិច្ឆិកា Department of Finance and Treasury Board បានបញ្ចេញឯកសារ 59 ទំព័រ ហើយអ្វីដែលឯកសារទាំងនោះបង្ហាញ មានរៀបរាប់នៅក្នុង New Brunswickers Not Welcome in New Brunswick។ ចម្លើយពីរដែល Department of Post-Secondary Education, Training and Labour ត្រូវផ្តល់នៅថ្ងៃទី 12 ខែវិច្ឆិកា មិនទាន់មកដល់ទេគិតត្រឹមថ្ងៃទី 17 ខែវិច្ឆិកា។ នៅពេលវាមកដល់ ខ្ញុំនឹងផ្សាយ។
រឿងនេះបានលេចឡើងនៅទីណាខ្លះមកទល់ពេលនេះ
គិតត្រឹមថ្ងៃទី 17 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2026 តាមលំដាប់ពេលវេលា៖
- ថ្ងៃទី 29 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2026, JURIST (សេវាព័ត៌មានច្បាប់របស់មហាវិទ្យាល័យនីតិសាស្ត្រនៃ University of Pittsburgh)។ អត្ថបទវិចារណកថា៖ “When Court Interpretation Failed in Taiwan, I Turned to a Chatbot”។
- ថ្ងៃទី 8 ខែតុលា ឆ្នាំ 2026, Magdalene (ឥណ្ឌូនេស៊ី)។ អត្ថបទមតិសម្រាប់ពលករឥណ្ឌូនេស៊ីនៅតៃវ៉ាន់ និងគ្រួសាររបស់ពួកគេ៖ “Bring Your Own Translator? What Taiwan’s Law Actually Promises Indonesian Workers”។
- ថ្ងៃទី 9 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2026, MultiLingual (ទស្សនាវដ្តីនៃឧស្សាហកម្មភាសា)។ អត្ថបទ៖ “The End User Nobody Plans For”។
- ថ្ងៃទី 11 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2026, The Round Table Talk Show។ ផ្សាយផ្ទាល់ពីរម៉ោង ជាវីដេអូ៖ វគ្គនោះ និងកំណត់ចំណាំរបស់ខ្ញុំ។
- ថ្ងៃទី 13 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2026, The Translation Podcast។ ការសន្ទនាកន្លះម៉ោង ជាវីដេអូ៖ “When Justice Doesn’t Speak Your Language: A Foreigner’s Fight”។
- ថ្ងៃទី 13 ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ 2026, The Quoddy Tides (Eastport, Maine)។ លិខិតជូនចាងហ្វាង ក្នុងកាសែតបោះពុម្ព៖ “Lost in Translation” នៅលើទំព័រនេះ។
ត្រូវបានទទួលយក ហើយនឹងចេញផ្សាយឆាប់ៗ៖ The NAJIT Observer (ប្លុករបស់សមាគមជាតិអ្នកបកប្រែតុលាការនៃសហរដ្ឋអាមេរិក), Humanising Language Teaching, Escape Artist និង The Vietnamese Magazine។
សម្រាប់អ្នកសារព័ត៌មាន លេខយោង និងឯកសារទាំងអស់មាននៅលើសេចក្តីសង្ខេបព័ត៌មាន។ សម្រាប់ពិធីករ និងអ្នកសម្ភាស មានទំព័រសារព័ត៌មាន។
ប្រសិនបើអ្នកបានអានលិខិតនៅក្នុងកាសែត ហើយមកស្វែងរកផ្នែកដែលនៅសល់៖ សូមអរគុណដែលបានមកមើល។