مهاجر کانادایی هدف سیستم قضایی تایوان قرار گرفت

پس از بیش از چهار سال دادرسی، اختلال در کسب‌وکار و دشواری‌های شخصی عمیق، من، راس کلاین (柯受恩) — شهروند کانادا و ساکن سابق و بلندمدت تایوان — سندی مکتوب را که در آوریل ۲۰۲۵ دادسرای ناحیه تایچونگ برایم صادر کرده، علنی منتشر می‌کنم.

آن را نه به این دلیل منتشر می‌کنم که از من تبرئه می‌کند، بلکه به این دلیل منتشر می‌کنم که چه چیزی است: نامه‌ای رسمی، به زبان چینیِ حقوقیِ فشرده، که در آن دفتر دادستان شکایتی را که من درباره‌ی پیگرد خودم ثبت کرده بودم بررسی می‌کند — و نتیجه می‌گیرد که در نحوه‌ی رسیدگی به پرونده‌ی من هیچ تقصیری از خودش نمی‌بیند. این نامه با تفصیل از محکومیت و حکم شش ماه حبس دفاع می‌کند. آن را برای مردی پست کردند که دادگاه‌ها می‌دانستند چینی نمی‌تواند بخواند.

نامه‌ای که دو سامانه‌ی هوش مصنوعی درباره‌اش به توافق نرسیدند

من چینی نمی‌توانم بخوانم. پس همان کاری را کردم که هر خارجیِ هم‌موقعیت من امروز می‌کند: نامه را به چند سامانه‌ی پیشرفته‌ی ترجمه‌ی هوش مصنوعی دادم. آن‌ها درباره‌ی محتوای نامه به نتایجی کاملاً متضاد رسیدند. یکی می‌گفت نامه تصدیق می‌کند که من بدون سوءنیت عمل کرده‌ام و زیانی نرسانده‌ام. دیگری می‌گفت چنین چیزی در نامه نیست. دو تا از پیشرفته‌ترین سامانه‌های زبانیِ جهان، با خواندن یک صفحه از نامه‌ی حقوقیِ خودم، نتوانستند بر سر معنای آن توافق کنند — و در نهایت برای روشن شدن اینکه این سند واقعاً چه می‌گوید، مکاتبه‌ی کتبی با کنترل یوان (Control Yuan) تایوان لازم شد.

لحظه‌ای به این فکر کنید. اگر هوش مصنوعیِ پیشرفته نمی‌تواند حتی یک مورد از این مکاتبات را به‌طور قابل‌اعتماد رمزگشایی کند، من چه شانسی داشتم — در حالی که چهار سال، هفته‌به‌هفته، چنین نامه‌هایی دریافت می‌کردم و آزادی‌ام به فهمیدنشان بستگی داشت؟

نکته‌ای درباره‌ی دقت: نسخه‌ی قبلی این نوشته، با تکیه بر یکی از همان برداشت‌های هوش مصنوعی، نامه را تصدیق رسمیِ این می‌دانست که من بدون قصد سوء عمل کرده‌ام و زیانی نرسانده‌ام. اکنون که توضیحی درباره‌ی متن اصلی چینی دریافت کرده‌ام، آن توصیف را اصلاح کرده‌ام. من خودم را به همان معیاری پایبند می‌دانم که از نهادهای تایوان می‌خواهم: آنچه منتشر می‌شود باید با آنچه اسناد می‌گویند مطابقت داشته باشد. تصویر اصلاح‌شده کم‌اهمیت‌تر نیست — یک ارگان دولتی است که خودش را بررسی می‌کند، خودش را بی‌تقصیر می‌یابد، و این کار را به زبانی انجام می‌دهد که مخاطبش نمی‌تواند آن را بخواند.

آنچه پرونده‌ی خودِ دادگاه نشان می‌دهد

مشکل درک‌نکردن فقط ادعای من نیست. این موضوع در رونوشت‌های خودِ دادگاه ثبت شده است که من با بازرسی رسمی پرونده به دست آوردم:

در ۲۰ فوریه‌ی ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۵ در اتاق بازداشت دادگاه، پرونده ثبت کرده که دادگاه — به زبان چینی — از من پرسید: 「因現在無法聯繫通譯到場，是否聽得懂中文，是否同意現在開庭？」 («مترجم شفاهی را نمی‌توان در دسترس قرار داد — آیا چینی می‌فهمید و موافقید که اکنون جلسه برگزار شود؟»). پاسخ ثبت‌شده‌ی من: 「我聽得懂一點中文」 — «کمی چینی می‌فهمم.» سپس جلسه بدون مترجم شفاهی ادامه یافت و حقوق قانونی‌ام در همان وضعیت برایم خوانده شد.

یک ماه بعد، در ۲۲ مارس ۲۰۲۳، وقتی پرسیدند آیا حقوقی را که همین الان برایم توضیح داده شد فهمیده‌ام، پرونده پاسخ مرا چنین ثبت کرده است: 「我聽不懂。」 — «نمی‌فهمم.» آن روز دادگاه به دلیل نبودن مترجم شفاهی جلسه را به تعویق انداخت — برخلاف کاری که در ۲۰ فوریه کرد.

این‌ها خاطرات من نیستند. این‌ها سخنان خودِ دادگاه است که از پرونده‌ی خودش نقل شده است.

---

برای توضیح بیشتر یا درخواست‌های رسانه‌ای:
📧 ross@rosscline.com
🌐 rosscline.com
📞 (506) 321-8659
🇨🇦 نیوبرانزویک، کانادا

---

رسانه‌های تایوان و حقوق بشر

بر اساس تجربه‌ی من، طرح یا پیگیری نگرانی‌های مربوط به تخلفات ادعایی قضایی از مجاری عادیِ داخلی ممکن است دشوار باشد. هنگامی که سازوکارهای بازنگری محدود یا غیرقابل‌دسترس تلقی می‌شوند، افراد ممکن است ناگزیر شوند به دنبال نظارت مستقل یا بین‌المللی بروند. این موضوع پرسش‌های گسترده‌تری درباره‌ی اثربخشی عملی تضمین‌های موجود برمی‌انگیزد.

---

نگرانی‌های حقوقی مطرح‌شده برای بررسی عمومی بر اساس میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) و قانون اساسی تایوان

نگرانی‌های زیر را برای بررسی عمومی و تخصصی مطرح می‌کنم. از کسی نمی‌خواهم نتیجه‌گیری‌های من را بپذیرد؛ فقط می‌خواهم پرونده — رونوشت‌ها، مکاتبات و اسناد پیوندشده در این سایت — با دقت بررسی و به‌طور بی‌طرفانه ارزیابی شود.

---

۱. ماده‌ی ۱۴ ICCPR — حق دادرسی عادلانه / برابری در برابر دادگاه‌ها

ماده‌ی ۱۴ از حق استماع عادلانه، برابری در برابر دادگاه‌ها، امکان ارائه‌ی دفاع، و فرصت احضار و بازجویی از شهود حمایت می‌کند.

نگرانی: من معتقدم دفاعیات من به‌طور کامل شنیده نشد، از جمله دشواری‌هایی در ارائه‌ی شهادت شهودی که برای روایت من محوری بودند. پرونده‌ی خودِ دادگاه — از جمله جلسه‌ای که بدون مترجم شفاهی برگزار شد، پس از آنکه گفتم فقط «کمی چینی» می‌فهمم — نشان می‌دهد که موانع زبانی به‌طور پیوسته برای تضمین مشارکت معنادار و برابری در برابر دادگاه رفع نشده‌اند.

۲. ماده‌ی ۹ ICCPR — حمایت در برابر سلب خودسرانه‌ی آزادی

ماده‌ی ۹ از افراد در برابر بازداشت یا مجازات خودسرانه حمایت می‌کند و مقرر می‌دارد که سلب آزادی باید از رویه‌های قانونی و عادلانه پیروی کند.

نگرانی: من در ارتباط با این پرونده سه بار جداگانه بازداشت شدم — بار دوم، بر پایه‌ی توضیحی که خودِ مأموران به من دادند، نتیجه‌ی اجرای مجددِ همان حکم بازداشت بود، دوازده روز پس از آنکه پیش‌تر حاضر شده و با تعیین تاریخ مراجعه‌ی مجدد آزاد شده بودم. هرجا انصاف رویه‌ای به‌طور جدی خدشه‌دار شود، مجازات‌ها ممکن است در عمل خودسرانه شوند.

۳. ماده‌ی ۱۶ قانون اساسی تایوان — حق جبران قضایی

ماده‌ی ۱۶ هنگام تضییع حقوق، دسترسی به جبران قضایی را تضمین می‌کند.

نگرانی: من بر این باورم که برای مسائل رویه‌ای و انصاف که مطرح کردم، جبران مؤثری در اختیارم قرار نگرفت. نامه‌ی آوریل ۲۰۲۵ که در بالا پیوند شده، حاصل بررسی شکایت من است: دفتری که از آن شکایت شده، خودش را بررسی کرده و خودش را تبرئه کرده است. هرجا کاستی‌های ادعایی بررسی مستقلی نشوند، تضمین قانون اساسی ممکن است در عمل تضعیف شود.

۴. نگرانی‌های تکمیلی درباره‌ی رویه و برابری

• برابری در برابر قانون (ماده‌ی ۱۴ ICCPR): من معتقدم موقعیتم به‌عنوان ساکن خارجی و محدودیت‌های زبانیِ مستندم مرا در وضعیت نامساعد چشمگیری قرار داد که به‌طور مؤثر جبران نشد.
• ارزیابی منصفانه‌ی شواهد: من بر این باورم که شواهد مرتبطی که از روایت و زمینه‌ی من پشتیبانی می‌کرد به‌طور کامل سنجیده نشد و شایسته‌ی بررسی مستقل است.
• تناسب: حتی در صورت احراز تخلف، مجازات‌ها باید متناسب بمانند. حبس شش‌ماهه و سابقه‌ی کیفری، آن هم ناشی از یک اختلاف اجاره، به نظر من در اثر و پیامد، افراطی است.

---

خلاصه

از خوانندگان و ناظران می‌خواهم بررسی کنند که آیا پرونده از پرسش‌های زیر پشتیبانی می‌کند یا نه:

• آیا دفاعیات و شهود من به‌طور معنادار شنیده و در نظر گرفته شدند.
• آیا موانع زبانی به‌اندازه‌ی کافی برای تضمین برابری در مشارکت رفع شدند — از جمله در جلسه‌ی ۲۰ فوریه‌ی ۲۰۲۳.
• آیا شواهد به‌طور منصفانه و جامع ارزیابی شدند.
• آیا نتیجه‌ی مجازات با رفتار و زمینه‌ی آن متناسب است.
• آیا هنگامی که نهاد بررسی‌کننده‌ی شکایت همان نهادِ مورد شکایت است، جبران مؤثری وجود دارد.

این پرسش‌ها را می‌توان از روی اسناد، فایل‌های صوتی و پرونده‌ی رویه‌ای که در این سایت علناً در دسترس قرار گرفته ارزیابی کرد.

با احترام از روزنامه‌نگاران، کارشناسان حقوقی و سازمان‌های حقوق بشری دعوت می‌کنم این مطالب را بررسی کنند و در صورت مقتضی، این نگرانی‌ها را از مجاری مناسب مطرح سازند.

---

مستندات تکمیلی: برای مطالب یا پرسش‌های بیشتر، لطفاً با من تماس بگیرید یا پیوندهای آرشیو در پایین را ببینید.