در The Round Table: دو ساعت، هشت غریبه و پروندهای که بلند روایت شد
اشتراک گذاری
از پروندهٔ اصلاح · 12 نوامبر 2026
چهارشنبه 11 نوامبر، روز یادبود، به صورت زنده کنار Sharifah Hardie و شش مهمان دیگر در The Round Table Talk Show نشستم. نه فیلمنامهای در کار بود و نه هیئت کارشناسانی؛ فقط هشت نفر دور یک میز. در دو ساعت از در آهنی خانهٔ یک صاحبخانه در تایچونگ به صرع، روانشناسی زندان، یاریرسانی به قربانیان تجاوز، التیام از راه پیوند با نیاکان، سرطان، مهربانی در یک بقالی و سنگی بر یک کوهراه در نپال رسیدیم. من هم از پروندهام گفتم. و بیش از آنچه خودم گفتم، از دیگران آموختم.
تماشای این قسمت در YouTube ←حمایت از برنامهنمایهٔ مهمان من در برنامه
The Round Table Talk Show به میزبانی Sharifah Hardie: «Real People. Real Conversations. No Script.» بیش از پانصد قسمت، هر روز میزی با مهمانان تازه. theroundtabletalkshow.com
چه کسانی دور میز بودند
وبسایت: theroundtabletalkshow.com
وبسایت: drdavidjparr.com
وبسایت: jeffreyrasley.com
صفحهٔ مهمان در برنامه ←
صفحهٔ مهمان در برنامه ←
وبسایت: robertuttaro.com
وبسایت: angelawynette.com
آنچه گفتم
نسخهٔ کوتاه را برایشان تعریف کردم. در 28 سالگی، با غروری نه چندان کم، مدرسهٔ کوچکی در تایچونگ باز کردم و از دست دادنش مرا فروتنتر کرد. دنبال انتقام نیستم. نخستین پرسش Sharifah این بود که چقدر به مردم گفته میشود فقط از ماجرا بگذرند، و این درست با پروندهٔ من جور بود. به بیشتر مهمانان گفته شده بود چیزی را رها کنند و آنها در عوض تصمیم گرفته بودند برای نفر بعدی بایستند.
«درد من نباید بیهوده باشد.»
— در برنامه، و در هر گفتگویی دربارهٔ این موضوع از آن زمان
از پانزده سال در تایوان گفتم: شرکتی که ساختم، پسرخواندهام و کسانی که برایم خانوادهاند. سپس بازگشت به نیوبرانزویک، جایی که کاری پیدا نکردم. نکتهٔ خوبش این بود که در آخرین سال زندگی مادربزرگم کنارش بودم. اکنون هر بعدازظهر در پنومپن به کودکان درس میدهم و این برای روحم خوب بوده است. گفتم دلیل اینکه همچنان از این ماجرا حرف میزنم ساده است. کسانی که در خارج از کشور زندگی میکنند باید بدانند چقدر آسیبپذیرند. هرگز فکر نمیکردم چنین چیزی برای من رخ دهد، و رخ داد.
همچنین در برنامه اعتراف کردم که Claude، هوش مصنوعیای که در مرتب نگه داشتن این پرونده به من کمک میکند، به من گفته بود به واقعیتها پایبند بمانم و برخی واژهها را به کار نبرم. و بعد در همان دو دقیقهٔ اول یکی از همان واژهها را گفتم. پاسخ Sharifah این بود: «ما آدمیم»، و حق با او بود. سند زیر همان نسخهای است که Claude میخواست.
بعدتر شعری قدیمی را که در یکی از نخستین کلاسهایم در تایوان به کار برده بودم خواندم. این شعر با «I hold it true that thoughts are things.» آغاز میشود. مضمونش این است که آنچه در ذهن داریم به جهان میرود و بازمیگردد. گفتم باور دارم با گذشت زمان، و با کمی تلاش اینجا و آنجا در آنچه پوشهٔ اصلاح خود مینامم، میتوان نادرستیها را درست کرد.
آنچه از دیگران آموختم
- گوش دادن. Robert، David و Queen هر کدام از سویی به این موضوع بازگشتند. David گفت مدرک روی دیوارش برای مردم کمتر از صرفاً گوش دادن به آنها کارساز است. Robert گفت نیاز ما به حق به جانب بودن مانع شنیدن هر کسی میشود. Queen تعریف کرد که بیرون یک کتابخانه کنار زن جوان پریشانی ایستاد و فقط گوش داد، تا اینکه آرام شد و تشکر کرد.
- نظامها و انسانها. Jeff و David از نظامهای حقوقی و زندانی گفتند که کارکنان خود را وامیدارند با دیگران مثل پروندههایی برای رسیدگی رفتار کنند. همچنین از لحظههایی گفتند که کسی درون نظام تصمیم میگیرد با انسان مثل انسان رفتار کند. Jeff یکی از همین لحظهها را از دوران وکالت خود تعریف کرد، وقتی وکیلان هر دو طرف توافق کردند دو کودک را از محاکمه معاف کنند.
- حتی سنگ هم روح دارد. در کوهراهی در هیمالیای نپال، Jeff خواست سنگی را با لگد از سر راه کنار بزند. راهنمایش که از قوم رای بود، با ملایمت جلویش را گرفت و گفت حتی سنگ هم روح دارد. Jeff از آن زمان کوشیده است با همین نگاه زندگی کند.
- شما صدایی دارید. Mason عمری احساس کرده بود صدایی ندارد. او برنامه را با این جمله به پایان برد که صدایی دارد، و هر کس که گوش میدهد نیز دارد.
- مهربانی کوچک. Angela تعریف کرد که با غریبهای که در بقالی گریه میکرد حرف زد، و چند کلمه در لحظهٔ درست چقدر میتواند برای کسی ارزش داشته باشد.
هیچکدام از اینها دربارهٔ تایوان نبود، و همهاش دربارهٔ تایوان بود. دادگاهی که متهم در آن نمیتواند بفهمد دربارهاش چه گفته میشود، جایی است که هیچکس گوش نمیدهد. همهٔ آنچه چهار سال است میکوشم بگویم همین است.
چرا این در این پرونده جای دارد
هر چیز دیگری که دربارهٔ این پرونده منتشر شده، برای مخاطبان خاصی نوشته شده است: حقوقدانان در JURIST، خانوادههای کارگران در Magdalene، صنعت زبان در MultiLingual و مترجمان شفاهی در The Translation Podcast. این نخستین بار بود که آن را سر میزی از شنوندگان عادی گفتم: یک روانشناس، یک مشاور، یک مربی، یک وکیل بازنشسته، یک بنیانگذار اجتماعی و مردی مبتلا به صرع. آنها هیچ نفعی در دادگاههای تایوان نداشتند و بیدرنگ نکته را فهمیدند.
سند، بهدقت
برنامهٔ زنده و بیفیلمنامه جای جزئیات دقیق نیست، پس اینجا آمدهاند. در برنامه این اختلاف را کلاهبرداری خواندم. این نظر خود من است، نه یافتهٔ هیچ دادگاهی. همچنین گفتم اجارهنامه دو روز در اینترنت بود. این روایت من است و همانطور که در ادامه آمده، دادگاهها به نتیجهٔ دیگری رسیدند.
دادگاهها چنین یافتند که در سال 2021، در جریان اختلاف با صاحبخانهام، اسنادی حاوی دادههای شخصی او، از جمله اجارهنامهمان، را در اینترنت منتشر کردم و بخشی از آن مطالب ماهها در اینترنت ماند. روایت من این است که خود اجارهنامه حدود دو روز در اینترنت بود، و شاهدانی که در مارس 2024 دربارهٔ همین نکته خواستار احضارشان شدم، هرگز احضار نشدند. تایوان قانون حمایت از دادههای شخصی را از راه کیفری اجرا میکند. به شش ماه حبس محکوم شدم و حکم در 16 اکتبر 2024 در دیوان عالی قطعی شد. نمیتوانستم احکام را بخوانم و هیچکس هرگز آنها را برایم ترجمه نکرد. تازه در سپتامبر 2026 فهمیدم چه میگویند. از کسی نمیخواهم واقعیتها را دوباره داوری کند.
دربارهٔ زبان: هیچ سندی از دادرسی هرگز برای من ترجمه نشد. برخی جلسهها بی هیچ مترجمی برگزار شد. در جلسههای دیگر مترجم رسمی قسمخوردهای حاضر بود که به روایت من، فقط بخش کوچکی از گفتهها را منتقل کرد. در تجدیدنظر وکیل نداشتم. دادستانی عالی دو بار، در دسامبر 2025 و سپتامبر 2026، از طرح فرجامخواهی فوقالعاده خودداری کرد و هیچیک از دو نامه هیچیک از این موارد را رد نکرد.
وضعیت کنونی
جمعه 13 نوامبر: The Translation Podcast قسمت نیمساعتهٔ خود دربارهٔ این پرونده، «When Justice Doesn't Speak Your Language: A Foreigner's Fight»، را ساعت 12:00 به وقت لندن منتشر میکند. پیشینه و بخشها.
منتشر شد: جستار من «The End User Nobody Plans For» پس از JURIST (29 سپتامبر) و Magdalene (8 اکتبر) در MultiLingual (9 نوامبر) منتشر شد. The Quoddy Tides، روزنامهٔ زادگاهم در Deer Island، پیشنهاد انتشار یک نامه را داده است.
در تایوان: پنج پژوهشگر حقوق و ترجمهٔ شفاهی در اکتبر به یوآن قضایی نامه نوشتند و سه چیز سنجشپذیر خواستند: شمارش سالانهٔ انتصاب مترجمان، یک خط در هر صورتجلسهٔ دادگاه که بگوید مترجم حاضر بوده یا نه، و یک بررسی کیفیت. پس از آن عریضهای به یوآن قانونگذاری و گزارشی به گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل در امور استقلال قضات و وکلا ارسال شد. در 29 اکتبر یوآن قضایی درخواست من برای آن آمار را رد کرد و گفت یک خارجی ساکن خارج از کشور حق درخواست ندارد. این رد در حال اعتراض اداری است. وزارت دادگستری همان پرسشها را رسماً به یوآن قضایی ارجاع داده است. نشست مشاوره با بنیاد کمک حقوقی دربارهٔ پروندهٔ اعادهٔ دادرسی برای 16 نوامبر تعیین شده است.
در کانادا: عریضهٔ الکترونیکی e-7910 به مجلس عوام دربارهٔ استانداردهای خدمات کنسولی، چهار نفر از پنج حامی لازم برای پیشبرد را دارد.
اسناد
- پروندهٔ اصلاح (rosscline.com/scam): همهٔ نوشتهها دربارهٔ پرونده، از قدیمیترین تا تازهترین.
- صفحهٔ رسانهها: پرونده در شصت ثانیه، همهٔ شمارههای پرونده و نحوهٔ هماهنگی مصاحبه.
- iLearn.tw/newsbrief: اسناد به همراه ترجمههای کاری انگلیسی.
سپاس
از Sharifah، برای ساختن میزی که دور آن یک معلم انگلیسی کانادایی، یک بنیانگذار اجتماعی اهل بالتیمور و یک وکیل بازنشستهٔ اهل ایندیانا میتوانند دو ساعت حرف بزنند بیآنکه کسی صدایش را بلند کند. از Queen، Jeff، Mason، Angela، David و Robert، برای آنچه گفتید و برای گوش دادنتان. اگر این قسمت را تماشا کردید، لطفاً لایک کنید و نظر بگذارید. Sharifah میگوید قسمتهایی که بیشترین گفتگو را دارند بیشتر همرسانی میشوند، و برنامه با حمایت تماشاگرانش ادامه میدهد.
نمایهٔ مهمان من در وبسایت برنامه است و مهمانان و تماشاگران دیگر میتوانند آنجا نظر بگذارند: theroundtabletalkshow.com/guest/rosscline
دو چیز که همهجا میگویم: مکاتبات من و این نوشتهها با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ اسناد خودم تهیه میشوند و هر واقعیت را شخصاً بررسی میکنم؛ و در سال 2025 به ترجمهٔ نادرست یک نامهٔ رسمی بهطور علنی اتکا کردم و پس از توضیح کتبی سند را اصلاح کردم. اصل چینی ملاک است؛ ترجمههای من ترجمههای کاریاند. سخنان مهمانان دیگر در بالا، جز در موارد مشخصشده، از ضبط زنده خلاصه شدهاند و نقلقول نیستند.